беркуціца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова беркуціца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	беркуці́ца мн. беркуці́цы
Родны каго? чаго?	беркуці́цы мн. беркуці́ц
Давальны каму? чаму?	беркуці́цы мн. беркуці́цам
Вінавальны каго? што?	беркуці́цу мн. беркуці́ц
Творны кім? чым?	беркуці́цай, беркуці́цаю мн. беркуці́цамі
Месны у кім? у чым?	беркуці́цы мн. беркуці́цах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

«Капэрус маёй яблыньцы!» — калі вецер зваліў яблыньку і дрэву гамон.

гэта як халэмус, толькі капэрус

відаць, чуваць + назоўны склон:
адсюль відаць уся наша сталіца
адгэтуль уся вёска відаць
адтуль быў відаць горад
добра відаць школа на ўзгорку
чуваць салаўіная песня
добра чуваць быў шум матора

не відаць + родны склон:
з-за гары дома не відаць