бернардзін

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова бернардзін
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	бернардзі́н мн. бернардзі́ны
Родны каго? чаго?	бернардзі́на мн. бернардзі́наў
Давальны каму? чаму?	бернардзі́ну мн. бернардзі́нам
Вінавальны каго? што?	бернардзі́на мн. бернардзі́наў
Творны кім? чым?	бернардзі́нам мн. бернардзі́намі
Месны у кім? у чым?	бернардзі́не мн. бернардзі́нах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.

бульба 2 кг
мука жытняя 250 г
мука пшанічная 250 г
яйкі 5 шт
лісічкі 500 г
тлустая смятана 800 г
сметанковае масла 200 г
сланечнікавы алей
рапсавы алей нефільтраваны (крыху)
кроп (на смак)
тонкая зялёная цыбуля (на смак)
соль, цукар, перац (на смак)

так, гэта дранік
пераасэнсаваны дранік

biernardzin — беларуская лацінка

Слова бернардзін (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: