аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
прыметнік
якасны
праскланяць слова бура-жоўты
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
бу́ра-жо́ўтая
м. бу́ра-жо́ўты н. бу́ра-жо́ўтае мн. бу́ра-жо́ўтыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
бу́ра-жо́ўтай, бу́ра-жо́ўтае
м. бу́ра-жо́ўтага н. бу́ра-жо́ўтага мн. бу́ра-жо́ўтых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
бу́ра-жо́ўтай
м. бу́ра-жо́ўтаму н. бу́ра-жо́ўтаму мн. бу́ра-жо́ўтым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
бу́ра-жо́ўтую
м. бу́ра-жо́ўты (неадуш.), бу́ра-жо́ўтага (адуш.) н. бу́ра-жо́ўтае мн. бу́ра-жо́ўтыя (неадуш.), бу́ра-жо́ўтых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
бу́ра-жо́ўтай, бу́ра-жо́ўтаю
м. бу́ра-жо́ўтым н. бу́ра-жо́ўтым мн. бу́ра-жо́ўтымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
бу́ра-жо́ўтай
м. бу́ра-жо́ўтым н. бу́ра-жо́ўтым мн. бу́ра-жо́ўтых |
скарбніца
Дзе любяць — не часці, дзе не любяць — не ідзі.
Расамаха — фальк. ’страшыдла ў вобразе жанчыны, у якой распушчаныя валасы і стальныя грудзі, ёю страшаць малых дзяцей’ / у руса́ўкі жэлезные цыцкі і косы роспушчэны
Этымалагічны слоўнік беларускай мовыbura-žoŭty — беларуская лацінка
Слова бура-жоўты (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове бура-зялёны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› бур'я́нны (8)
(14) гарчы́чна-жо́ўты ‹
› бур'яно́вы (9)
(14) саламя́на-жо́ўты ‹
› бу́ра (4)
(12) цьмя́на-жо́ўты ‹
› бу́ра-зялёны (11)
(17) зялёна-бу́ра-жо́ўты ‹
› бу́ра-кары́чневы (14)
(10) шэ́ра-жо́ўты ‹
› бу́ра-ўзрыўны́ (12)
(14) ружава́та-жо́ўты ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.