беспрабуддзе

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова беспрабуддзе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	беспрабу́ддзе мн. беспрабу́ддзі
Родны каго? чаго?	беспрабу́ддзя мн. беспрабу́ддзяў
Давальны каму? чаму?	беспрабу́ддзю мн. беспрабу́ддзям
Вінавальны каго? што?	беспрабу́ддзе мн. беспрабу́ддзі
Творны кім? чым?	беспрабу́ддзем мн. беспрабу́ддзямі
Месны у кім? у чым?	беспрабу́ддзі мн. беспрабу́ддзях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

За высокім частаколам слівы смачнейшыя.

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

biesprabuddzie — беларуская лацінка

Слова беспрабуддзе (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: