STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
валюха́тая
м. валюха́ты н. валюха́тае мн. валюха́тыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
валюха́тай, валюха́тае
м. валюха́тага н. валюха́тага мн. валюха́тых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
валюха́тай
м. валюха́таму н. валюха́таму мн. валюха́тым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
валюха́тую
м. валюха́ты (неадуш.), валюха́тага (адуш.) н. валюха́тае мн. валюха́тыя (неадуш.), валюха́тых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
валюха́тай, валюха́таю
м. валюха́тым н. валюха́тым мн. валюха́тымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
валюха́тай
м. валюха́тым н. валюха́тым мн. валюха́тых |
скарбніца
як прыгожа сказаць неразбярыха:
к у л а м е́ с а
— Любы, ідзі павячэрай. Ежа на стале.
— Дык пакладзі на талерку.
valiuchaty — беларуская лацінка
Слова валюхаты (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове валюшна-лямцавы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› валюха́ста (9)
(9) трыбуха́ты ‹
› валюха́сты (9)
(7) бруха́ты ‹
› валюхата (8)
(6) пыха́ты ‹
› валюха́цца (9)
(6) пуца́ты ‹
› валюха́ць (8)
(8) двацца́ты ‹
› валюхну́цца (10)
(10) двана́ццаты ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Нам было ляніва перарабляць на беларускую.
Але ў нас ёсць беларускамоўны мем пра ляноту ў слове «лянота».
Паглядзіце, не палянуйцеся!