варавіты

гэта

прыметнік
якасны

праскланяць слова варавіты
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. вараві́тая м. вараві́ты н. вараві́тае мн. вараві́тыя
Родны каго? чаго?	ж. вараві́тай, вараві́тае м. вараві́тага н. вараві́тага мн. вараві́тых
Давальны каму? чаму?	ж. вараві́тай м. вараві́таму н. вараві́таму мн. вараві́тым
Вінавальны каго? што?	ж. вараві́тую м. вараві́ты (неадуш.), вараві́тага (адуш.) н. вараві́тае мн. вараві́тыя (неадуш.), вараві́тых (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. вараві́тай, вараві́таю м. вараві́тым н. вараві́тым мн. вараві́тымі
Месны у кім? у чым?	ж. вараві́тай м. вараві́тым н. вараві́тым мн. вараві́тых

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

Жылі ў бацькі тры сыны, а свае кватэры здавалі.

varavity — беларуская лацінка

Слова варавіты (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: