вібраўдарны

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова вібраўдарны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. вібраўда́рная м. вібраўда́рны н. вібраўда́рнае мн. вібраўда́рныя
Родны каго? чаго?	ж. вібраўда́рнай, вібраўда́рнае м. вібраўда́рнага н. вібраўда́рнага мн. вібраўда́рных
Давальны каму? чаму?	ж. вібраўда́рнай м. вібраўда́рнаму н. вібраўда́рнаму мн. вібраўда́рным
Вінавальны каго? што?	ж. вібраўда́рную м. вібраўда́рны (неадуш.), вібраўда́рнага (адуш.) н. вібраўда́рнае мн. вібраўда́рныя (неадуш.), вібраўда́рных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. вібраўда́рнай, вібраўда́рнаю м. вібраўда́рным н. вібраўда́рным мн. вібраўда́рнымі
Месны у кім? у чым?	ж. вібраўда́рнай м. вібраўда́рным н. вібраўда́рным мн. вібраўда́рных

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

клёпкі ў галаве не стае (не хапае) — пра дурнаватага, з дзівацтвамі чалавека

трэцяй бэлькі нестае; пятае клёпкі бракуе; без пятай дошчачкі; не ўсе дома ў каго (пра дзівака, чалавека ненармальнага, прыдуркаватага)

У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.

vibraŭdarny — беларуская лацінка

Слова вібраўдарны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: