STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова абсучасненасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абсуча́сненасць мн. абсуча́сненасці |
| Родны каго? чаго? |
абсуча́сненасці мн. абсуча́сненасцяў, абсуча́сненасцей |
| Давальны каму? чаму? |
абсуча́сненасці мн. абсуча́сненасцям |
| Вінавальны каго? што? |
абсуча́сненасць мн. абсуча́сненасці |
| Творны кім? чым? |
абсуча́сненасцю мн. абсуча́сненасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
абсуча́сненасці мн. абсуча́сненасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Кожны па-свойму дурнее.
кожны мованыцік («вы што, не можаце напісаць шаурма па-беларуску?») з цягам часу ператвараецца ў мованацыка («вы няправільна напісалі, ну якая шаварня?!»)
absučasnienasć — беларуская лацінка
Слова абсучасненасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абсучасненасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абсушванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абсу́рдны (8)
(15) безабаро́ненасць ‹
› абсурды́зм (9)
(14) адстаро́ненасць ‹
› абсурды́сцкі (11)
(11) азе́рненасць ‹
› абсуча́снены (11)
(13) уцяле́сненасць ‹
› абсуча́снены (11)
(15) няздзе́йсненасць ‹
› абсуча́сніваць (13)
(12) прая́сненасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
