водна-паркавы

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова водна-паркавы
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. во́дна-па́ркавая м. во́дна-па́ркавы н. во́дна-па́ркавае мн. во́дна-па́ркавыя
Родны каго? чаго?	ж. во́дна-па́ркавай, во́дна-па́ркавае м. во́дна-па́ркавага н. во́дна-па́ркавага мн. во́дна-па́ркавых
Давальны каму? чаму?	ж. во́дна-па́ркавай м. во́дна-па́ркаваму н. во́дна-па́ркаваму мн. во́дна-па́ркавым
Вінавальны каго? што?	ж. во́дна-па́ркавую м. во́дна-па́ркавы (неадуш.), во́дна-па́ркавага (адуш.) н. во́дна-па́ркавае мн. во́дна-па́ркавыя (неадуш.), во́дна-па́ркавых (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. во́дна-па́ркавай, во́дна-па́ркаваю м. во́дна-па́ркавым н. во́дна-па́ркавым мн. во́дна-па́ркавымі
Месны у кім? у чым?	ж. во́дна-па́ркавай м. во́дна-па́ркавым н. во́дна-па́ркавым мн. во́дна-па́ркавых

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Будзь простым — і да цябе пацягнуцца простыя, нецікавыя людзі.

vodna-parkavy — беларуская лацінка

Слова водна-паркавы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: