аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
вы́лаў — назоўнік вы́лаўлены — дзеепрыметнік
канцэпт

вылаўлены

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова вылаўлены
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
  ж. — жаночы род
  м. — мужчынскі род
  н. — ніякі род
множны лік
Назоўны
хто? што?
ж.  вы́лаўленая
м.  вы́лаўлены
н.  вы́лаўленае

мн.  вы́лаўленыя
Родны
каго? чаго?
ж.  вы́лаўленай, вы́лаўленае
м.  вы́лаўленага
н.  вы́лаўленага

мн.  вы́лаўленых
Давальны
каму? чаму?
ж.  вы́лаўленай
м.  вы́лаўленаму
н.  вы́лаўленаму

мн.  вы́лаўленым
Вінавальны
каго? што?
ж.  вы́лаўленую
м.  вы́лаўлены (неадуш.), вы́лаўленага (адуш.)
н.  вы́лаўленае

мн.  вы́лаўленыя (неадуш.), вы́лаўленых (адуш.)
Творны
кім? чым?
ж.  вы́лаўленай, вы́лаўленаю
м.  вы́лаўленым
н.  вы́лаўленым

мн.  вы́лаўленымі
Месны
у кім? у чым?
ж.  вы́лаўленай
м.  вы́лаўленым
н.  вы́лаўленым

мн.  вы́лаўленых

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

але́ ж і — выказвае здзіўленне, захапленне, абурэнне, іронію
Але ж і навальніца! Але ж і нягоднік!

Ну, ты, брат Мікіта, і дока!
Але ж і на выдумкі хват!
Усіх інжынераў далёка
Пакінуў, адсунуў назад!
(Якуб Колас)

Расамаха  — фальк. ’страшыдла ў вобразе жанчыны, у якой распушчаныя валасы і стальныя грудзі, ёю страшаць малых дзяцей’ / у руса́ўкі жэлезные цыцкі і косы роспушчэны

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

vylaŭlieny — беларуская лацінка

Слова вылаўлены (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

дзе паставіць націск у слове вылаяны + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


вы́латаны (8)

(12) абнясла́ўлены

вы́латаць (8)

(11) знясла́ўлены

вы́лаў (5)

(11) знясла́ўлены

вы́лаяны (7)

(14) свежавы́лаўлены

вы́лаяны (7)

(9) вы́маўлены

вы́лаяцца (8)

(9) вы́маўлены


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

how to tell time

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).