вымардаваны

гэта

прыметнік
якасны

праскланяць слова вымардаваны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. вы́мардаваная м. вы́мардаваны н. вы́мардаванае мн. вы́мардаваныя
Родны каго? чаго?	ж. вы́мардаванай, вы́мардаванае м. вы́мардаванага н. вы́мардаванага мн. вы́мардаваных
Давальны каму? чаму?	ж. вы́мардаванай м. вы́мардаванаму н. вы́мардаванаму мн. вы́мардаваным
Вінавальны каго? што?	ж. вы́мардаваную м. вы́мардаваны (неадуш.), вы́мардаванага (адуш.) н. вы́мардаванае мн. вы́мардаваныя (неадуш.), вы́мардаваных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. вы́мардаванай, вы́мардаванаю м. вы́мардаваным н. вы́мардаваным мн. вы́мардаванымі
Месны у кім? у чым?	ж. вы́мардаванай м. вы́мардаваным н. вы́мардаваным мн. вы́мардаваных

склон

адзіночны лік
ж. — жаночы род
м. — мужчынскі род
н. — ніякі род
множны лік

Назоўны
хто? што?

ж. вы́мардаваная
м. вы́мардаваны
н. вы́мардаванае

мн. вы́мардаваныя

Родны
каго? чаго?

ж. вы́мардаванай, вы́мардаванае
м. вы́мардаванага
н. вы́мардаванага

мн. вы́мардаваных

Давальны
каму? чаму?

ж. вы́мардаванай
м. вы́мардаванаму
н. вы́мардаванаму

мн. вы́мардаваным

Вінавальны
каго? што?

ж. вы́мардаваную
м. вы́мардаваны (неадуш.), вы́мардаванага (адуш.)
н. вы́мардаванае

мн. вы́мардаваныя (неадуш.), вы́мардаваных (адуш.)

Творны
кім? чым?

ж. вы́мардаванай, вы́мардаванаю
м. вы́мардаваным
н. вы́мардаваным

мн. вы́мардаванымі

Месны
у кім? у чым?

ж. вы́мардаванай
м. вы́мардаваным
н. вы́мардаваным

мн. вы́мардаваных

скарбніца

на кані і пад канём — у самых разнастайных, прыемных і непрыемных сітуацыях (быць, пабываць і пад.)

Слова вымардаваны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).