бікарбанат

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова бікарбанат
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	бікарбана́т мн. бікарбана́ты
Родны каго? чаго?	бікарбана́ту мн. бікарбана́таў
Давальны каму? чаму?	бікарбана́ту мн. бікарбана́там
Вінавальны каго? што?	бікарбана́т мн. бікарбана́ты
Творны кім? чым?	бікарбана́там мн. бікарбана́тамі
Месны у кім? у чым?	бікарбана́це мн. бікарбана́тах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Калі надвор'е хмарнае — хочацца ляжаць і чытаць кнігі. Калі сонечнае — хочацца гуляць у парку. Надвор'я для таго, каб хацелася працаваць — няма.

bikarbanat — беларуская лацінка

Слова бікарбанат (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: