STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова біндзюжнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
біндзю́жнік мн. біндзю́жнікі |
| Родны каго? чаго? |
біндзю́жніка мн. біндзю́жнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
біндзю́жніку мн. біндзю́жнікам |
| Вінавальны каго? што? |
біндзю́жніка мн. біндзю́жнікаў |
| Творны кім? чым? |
біндзю́жнікам мн. біндзю́жнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
біндзю́жніку мн. біндзю́жніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
«Капэрус маёй яблыньцы!» — калі вецер зваліў яблыньку і дрэву гамон.
гэта як халэмус, толькі капэрус— У нас на рабоце ёсць Валянцей. Ён такі дурны, нічога рабіць не ўмее. Мы за яго ўсё робім.
— Па-мойму, Валянцей не такі ўжо і дурны.
bindziužnik — беларуская лацінка
Слова біндзюжнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік біндзюжнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове біндус + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› бінда́с (6)
(11) падбярэ́жнік ‹
› бі́ндзі (6)
(11) прыбярэ́жнік ‹
› біндзюга́цца (11)
(10) зладзю́жнік ‹
› бі́ндус (6)
(8) фелю́жнік ‹
› біністар (8)
(9) лапцю́жнік ‹
› біно́клевы (9)
(9) бадзя́жнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
