аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
ганары́стая
м. ганары́сты н. ганары́стае мн. ганары́стыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
ганары́стай, ганары́стае
м. ганары́стага н. ганары́стага мн. ганары́стых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
ганары́стай
м. ганары́стаму н. ганары́стаму мн. ганары́стым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
ганары́стую
м. ганары́сты (неадуш.), ганары́стага (адуш.) н. ганары́стае мн. ганары́стыя (неадуш.), ганары́стых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
ганары́стай, ганары́стаю
м. ганары́стым н. ганары́стым мн. ганары́стымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
ганары́стай
м. ганары́стым н. ганары́стым мн. ганары́стых |
скарбніца
Гадзіна раз са скуры лезе, а здраднік кожны дзень.
— Ты ўпэўнены, што перапісваешся толькі са мной?
— Упэўнены. Чаму ты запытваеш?
— Таму што і Вальжына, і Гануля — гэта я.
— Вось бачыш, толькі з табой.
hanarysty — беларуская лацінка
Слова ганарысты (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове ганарэйны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ганаро́вы (8)
(7) мары́сты ‹
› ганары́ста (9)
(8) хма́рысты ‹
› ганары́стасць (12)
(8) хма́рысты ‹
› ганары́цца (9)
(9) скна́рысты ‹
› ганары́ць (8)
(9) тэнары́сты ‹
› ганарэ́йны (9)
(8) апа́рысты ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.