аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
ганча́стая
м. ганча́сты н. ганча́стае мн. ганча́стыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
ганча́стай, ганча́стае
м. ганча́стага н. ганча́стага мн. ганча́стых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
ганча́стай
м. ганча́стаму н. ганча́стаму мн. ганча́стым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
ганча́стую
м. ганча́сты (неадуш.), ганча́стага (адуш.) н. ганча́стае мн. ганча́стыя (неадуш.), ганча́стых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
ганча́стай, ганча́стаю
м. ганча́стым н. ганча́стым мн. ганча́стымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
ганча́стай
м. ганча́стым н. ганча́стым мн. ганча́стых |
скарбніца
Хто рана ўстае, у таго хлеба стае.
Расамаха — фальк. ’страшыдла ў вобразе жанчыны, у якой распушчаныя валасы і стальныя грудзі, ёю страшаць малых дзяцей’ / у руса́ўкі жэлезные цыцкі і косы роспушчэны
Этымалагічны слоўнік беларускай мовыhančasty — беларуская лацінка
Слова ганчасты (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове ганьбавальны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ганча́рства (10)
(11) бурбалча́сты ‹
› Ганча́рык (8)
(8) дымча́сты ‹
› ганча́рыць (9)
(8) ды́мчасты ‹
› га́ньба (6)
(11) драбі́нчасты ‹
› ганьбава́льнік (13)
(9) блінча́сты ‹
› ганьбава́льны (12)
(9) клінча́сты ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.