STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
прыметнік
адносны
праскланяць слова гісторыка-літаратурны
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
гісто́рыка-літарату́рная
м. гісто́рыка-літарату́рны н. гісто́рыка-літарату́рнае мн. гісто́рыка-літарату́рныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
гісто́рыка-літарату́рнай, гісто́рыка-літарату́рнае
м. гісто́рыка-літарату́рнага н. гісто́рыка-літарату́рнага мн. гісто́рыка-літарату́рных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
гісто́рыка-літарату́рнай
м. гісто́рыка-літарату́рнаму н. гісто́рыка-літарату́рнаму мн. гісто́рыка-літарату́рным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
гісто́рыка-літарату́рную
м. гісто́рыка-літарату́рны (неадуш.), гісто́рыка-літарату́рнага (адуш.) н. гісто́рыка-літарату́рнае мн. гісто́рыка-літарату́рныя (неадуш.), гісто́рыка-літарату́рных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
гісто́рыка-літарату́рнай, гісто́рыка-літарату́рнаю
м. гісто́рыка-літарату́рным н. гісто́рыка-літарату́рным мн. гісто́рыка-літарату́рнымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
гісто́рыка-літарату́рнай
м. гісто́рыка-літарату́рным н. гісто́рыка-літарату́рным мн. гісто́рыка-літарату́рных |
скарбніца
Дай Бог чутае бачыць!
каб збылося абяцанае— Добры вечар. Гарэлку з колай, калі ласка.
— Скончылася. Пепсі падыдзе?
— Давайце.
Так я першы раз у жыцці паспытаў пепсі з колай.
historyka-litaraturny — беларуская лацінка
Слова гісторыка-літаратурны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове гісторыка-мастацкі + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гісто́рыка-краязна́ўчы (20)
(20) навуко́ва-літарату́рны ‹
› гісто́рыка-культу́рны (19)
(20) пісьмо́ва-літарату́рны ‹
› гісто́рыка-легенда́рны (20)
(22) філасо́фска-літарату́рны ‹
› гісто́рыка-маста́цкі (18)
(19) кры́тыка-літарату́рны ‹
› гісто́рыка-матэрыялісты́чны (25)
(21) тэарэтыка-літаратурны ‹
› гісто́рыка-мемуа́рны (18)
(19) наро́дна-літарату́рны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
пасля піва ідзе піф-паф, вось і думай