мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніцепрыметнік
адносны
праскланяць слова гісторыка-нацыянальны
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
гісто́рыка-нацыяна́льная
м. гісто́рыка-нацыяна́льны н. гісто́рыка-нацыяна́льнае мн. гісто́рыка-нацыяна́льныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
гісто́рыка-нацыяна́льнай, гісто́рыка-нацыяна́льнае
м. гісто́рыка-нацыяна́льнага н. гісто́рыка-нацыяна́льнага мн. гісто́рыка-нацыяна́льных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
гісто́рыка-нацыяна́льнай
м. гісто́рыка-нацыяна́льнаму н. гісто́рыка-нацыяна́льнаму мн. гісто́рыка-нацыяна́льным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
гісто́рыка-нацыяна́льную
м. гісто́рыка-нацыяна́льны (неадуш.), гісто́рыка-нацыяна́льнага (адуш.) н. гісто́рыка-нацыяна́льнае мн. гісто́рыка-нацыяна́льныя (неадуш.), гісто́рыка-нацыяна́льных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
гісто́рыка-нацыяна́льнай, гісто́рыка-нацыяна́льнаю
м. гісто́рыка-нацыяна́льным н. гісто́рыка-нацыяна́льным мн. гісто́рыка-нацыяна́льнымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
гісто́рыка-нацыяна́льнай
м. гісто́рыка-нацыяна́льным н. гісто́рыка-нацыяна́льным мн. гісто́рыка-нацыяна́льных |
скарбніца
Не сілаю, то розумам.
пра кемлівасць і знаходлівасць беларусаўКалі будзеце рабіць пераклады з дапамогай нейронак, не забывайце, што на Амазоне штучны інтэлект пісаў кнігі з парадамі спажываць шкодныя грыбы.
ШІ — шкодны інтэлектhistoryka-nacyjanaĺny — беларуская лацінка
Слова гісторыка-нацыянальны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове гісторыка-пазнавальны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гісто́рыка-матэрыялісты́чны (25)
(11) нацыяна́льны ‹
› гісто́рыка-мемуа́рны (18)
(26) рэспубліка́нска-нацыяна́льны ‹
› гісто́рыка-міфалагі́чны (21)
(17) ру́ска-нацыяна́льны ‹
› гісто́рыка-пазнава́льны (21)
(21) рэлігі́йна-нацыяна́льны ‹
› гісто́рыка-паліты́чны (19)
(19) агра́рна-нацыяна́льны ‹
› гісто́рыка-параўна́льны (21)
(21) культу́рна-нацыяна́льны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).