глухазаземлены

у слоўніках не сустракаецца

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова глухазаземлены
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. глухазаземленая м. глухазаземлены н. глухазаземленае мн. глухазаземленыя
Родны каго? чаго?	ж. глухазаземленай, глухазаземленае м. глухазаземленага н. глухазаземленага мн. глухазаземленых
Давальны каму? чаму?	ж. глухазаземленай м. глухазаземленаму н. глухазаземленаму мн. глухазаземленым
Вінавальны каго? што?	ж. глухазаземленую м. глухазаземлены, глухазаземленага н. глухазаземленае мн. глухазаземленыя
Творны кім? чым?	ж. глухазаземленай, глухазаземленаю м. глухазаземленым н. глухазаземленым мн. глухазаземленымі
Месны у кім? у чым?	ж. глухазаземленай м. глухазаземленым н. глухазаземленым мн. глухазаземленых

склон

адзіночны лік
ж. — жаночы род
м. — мужчынскі род
н. — ніякі род
множны лік

Назоўны
хто? што?

ж. глухазаземленая
м. глухазаземлены
н. глухазаземленае

мн. глухазаземленыя

Родны
каго? чаго?

ж. глухазаземленай, глухазаземленае
м. глухазаземленага
н. глухазаземленага

мн. глухазаземленых

Давальны
каму? чаму?

ж. глухазаземленай
м. глухазаземленаму
н. глухазаземленаму

мн. глухазаземленым

Вінавальны
каго? што?

ж. глухазаземленую
м. глухазаземлены, глухазаземленага
н. глухазаземленае

мн. глухазаземленыя

Творны
кім? чым?

ж. глухазаземленай, глухазаземленаю
м. глухазаземленым
н. глухазаземленым

мн. глухазаземленымі

Месны
у кім? у чым?

ж. глухазаземленай
м. глухазаземленым
н. глухазаземленым

мн. глухазаземленых

скарбніца

Трапаць (мянціць, малоць) языком — гаварыць шмат і без толку, гаварыць бязглуздзіцу.

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).