горна-далінны

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова горна-далінны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. го́рна-далі́нная м. го́рна-далі́нны н. го́рна-далі́ннае мн. го́рна-далі́нныя
Родны каго? чаго?	ж. го́рна-далі́ннай, го́рна-далі́ннае м. го́рна-далі́ннага н. го́рна-далі́ннага мн. го́рна-далі́нных
Давальны каму? чаму?	ж. го́рна-далі́ннай м. го́рна-далі́ннаму н. го́рна-далі́ннаму мн. го́рна-далі́нным
Вінавальны каго? што?	ж. го́рна-далі́нную м. го́рна-далі́нны (неадуш.), го́рна-далі́ннага (адуш.) н. го́рна-далі́ннае мн. го́рна-далі́нныя (неадуш.), го́рна-далі́нных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. го́рна-далі́ннай, го́рна-далі́ннаю м. го́рна-далі́нным н. го́рна-далі́нным мн. го́рна-далі́ннымі
Месны у кім? у чым?	ж. го́рна-далі́ннай м. го́рна-далі́нным н. го́рна-далі́нным мн. го́рна-далі́нных

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

Якуб Колас, «Новая зямля»:
Гарэлка, радасць-весялуха,
Прыемна булькае для вуха
І гэтак вочы прыцягае,
Ну, як каханка маладая!

Чаму ніхто не выпускае гарэлку «Радасць-весялуха»?

horna-dalinny — беларуская лацінка

Слова горна-далінны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: