аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
губча́тая
м. губча́ты н. губча́тае мн. губча́тыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
губча́тай, губча́тае
м. губча́тага н. губча́тага мн. губча́тых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
губча́тай
м. губча́таму н. губча́таму мн. губча́тым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
губча́тую
м. губча́ты (неадуш.), губча́тага (адуш.) н. губча́тае мн. губча́тыя (неадуш.), губча́тых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
губча́тай, губча́таю
м. губча́тым н. губча́тым мн. губча́тымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
губча́тай
м. губча́тым н. губча́тым мн. губча́тых |
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
гу́бчатая
м. гу́бчаты н. гу́бчатае мн. гу́бчатыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
гу́бчатай, гу́бчатае
м. гу́бчатага н. гу́бчатага мн. гу́бчатых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
гу́бчатай
м. гу́бчатаму н. гу́бчатаму мн. гу́бчатым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
гу́бчатую
м. гу́бчатага, гу́бчаты (неадуш.) н. гу́бчатае мн. гу́бчатыя (неадуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
гу́бчатай, гу́бчатаю
м. гу́бчатым н. гу́бчатым мн. гу́бчатымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
гу́бчатай
м. гу́бчатым н. гу́бчатым мн. гу́бчатых |
скарбніца
фацэтны — камічны, забаўны
фацэт — камічны, забаўны чалавек // нехта малазнаёмы; хто-н.
Год пяцьдзясят дзед з бабай пражылі, Без лаянкі. (Валасевіч)
Вучыся! (і верш прачытай)hubčaty — беларуская лацінка
Слова губчаты (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове гувернанцкі + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› губча́сты (8)
(11) нераспача́ты ‹
› губча́сты (8)
(11) нераспача́ты ‹
› губча́тасць (10)
(9) каро́бчаты ‹
› губчэка́ (7)
(7) зубча́ты ‹
› губэ́ся (6)
(12) мнагазу́бчаты ‹
› гуверна́нтка (11)
(13) дробназубча́ты ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.