STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
гу́сельная
м. гу́сельны н. гу́сельнае мн. гу́сельныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
гу́сельнай, гу́сельнае
м. гу́сельнага н. гу́сельнага мн. гу́сельных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
гу́сельнай
м. гу́сельнаму н. гу́сельнаму мн. гу́сельным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
гу́сельную
м. гу́сельны (неадуш.), гу́сельнага (адуш.) н. гу́сельнае мн. гу́сельныя (неадуш.), гу́сельных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
гу́сельнай, гу́сельнаю
м. гу́сельным н. гу́сельным мн. гу́сельнымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
гу́сельнай
м. гу́сельным н. гу́сельным мн. гу́сельных |
скарбніца
прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў
— Што ты за жонка? Я ад ранку галодны хаджу!
— Чаго ходзіш? Сядзь!
husieĺny — беларуская лацінка
Слова гусельны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове гусенічны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гусегадо́вец (11)
(9) ка́псельны ‹
› гусегадо́ўля (11)
(10) штэ́псельны ‹
› гусегадо́ўчы (11)
(9) ма́рсельны ‹
› гу́сеніца (8)
(10) карусе́льны ‹
› гу́сенічны (9)
(18) така́рна-карусе́льны ‹
› гусі́нец (7)
(9) крэ́сельны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
