Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 густы, -ая, -ое.
  1. Які складаецца з многіх аднародных частак, прадметаў, блізка размешчаных адзін каля аднаго; процілеглае рэдкі. Густы лес. Густая трава. ▪ Паабапал [сцежкі] густое жыта ў рост чалавека. ← Сяргей Анісаў. Раса хаваецца толькі ў засені густога лісця. ← Янка Брыль. / Пра валасы, поўсць і пад. Густыя валасы. Густыя бровы. ▪ Бацька здаволена ўсміхаецца, разгладжваючы густыя чорныя вусы. ← Алесь Якімовіч. // Спорны (пра дождж, снег). На змярканні пайшоў дождж, дробны, але густы. ← Іван Шамякін. І снег мяце такі густы, што не відаць, дзе дол, дзе неба. ← Артур Вольскі.
  2. З вялікай канцэнтрацыяй чаго-н.; не вадкі. Густое варэнне. Густая каша. Густы мёд. ▪ З сцяблінак мяккай расліны паказваецца густы белы, як малако, сок. ← Змітрок Бядуля. // Насычаны чым-н. (пра паветра, пах і пад.). Апала дзённая спякота, і паветра зрабілася густое, як туман. ← Мікола Нікановіч. // Яркі, не цьмяны (пра колеры, фарбы і пад.). Густой чырванню ўспыхнуў твар афіцэра. ← Міхась Лынькоў.
  3. Шчыльны, малапранікальны для зроку, святла. І двор, і агароды, і маўклівыя цёмныя дрэвы — усё патанула ў густым вячэрнім змроку. ← Міхась Лынькоў. Туман быў яшчэ густы, і крокаў за дваццаць мала што відаць было. ← Кузьма Чорны.
  4. Які паўтараецца ў вялікай колькасці праз кароткія прамежкі часу; часты. Хутка страляніна зрабілася такою густою, што, здавалася, усё неба пранізана кулямі ды асколкамі. ← Іван Мележ. Узнімаецца густы, шалёны кулямётны агонь. ← Янка Брыль.
  5. Нізкі, прыглушаны (пра гукі, голас). Густы бас. ▪ Голас быў роўны, ціхі і глыбокі — з нейкімі густымі, дрымотнымі ноткамі. ← Міхась Стральцоў.