аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
дасо́чаная
м. дасо́чаны н. дасо́чанае мн. дасо́чаныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
дасо́чанай, дасо́чанае
м. дасо́чанага н. дасо́чанага мн. дасо́чаных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
дасо́чанай
м. дасо́чанаму н. дасо́чанаму мн. дасо́чаным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
дасо́чаную
м. дасо́чаны (неадуш.), дасо́чанага (адуш.) н. дасо́чанае мн. дасо́чаныя (неадуш.), дасо́чаных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
дасо́чанай, дасо́чанаю
м. дасо́чаным н. дасо́чаным мн. дасо́чанымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
дасо́чанай
м. дасо́чаным н. дасо́чаным мн. дасо́чаных |
скарбніца
Век звекаваць — не пальцам паківаць.
Жыццё пражыць — не песеньку спець.
— Тата, я атрымаў пасведчанне кіроўцы.
— Дык у цябе ж машыны няма.
— Дык у цябе ёсць.
— Дык я і без твайго пасведчання на ёй езджу.
dasočany — беларуская лацінка
Слова дасочаны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове даспагнаны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дасо́льваць (10)
(6) со́чаны ‹
› дасо́хлы (7)
(7) асо́чаны ‹
› дасо́хнуць (9)
(7) асо́чаны ‹
› дасо́чваць (9)
(9) прасо́чаны ‹
› даспаганя́ць (11)
(9) прасо́чаны ‹
› даспагна́нне (11)
(8) адсо́чаны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Хацелі б тут жыць?