аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
даўгава́я
м. даўгавы́ н. даўгаво́е мн. даўгавы́я |
| Родны каго? чаго? |
ж.
даўгаво́й, даўгаво́е
м. даўгаво́га н. даўгаво́га мн. даўгавы́х |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
даўгаво́й
м. даўгаво́му н. даўгаво́му мн. даўгавы́м |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
даўгаву́ю
м. даўгавы́ (неадуш.), даўгаво́га (адуш.) н. даўгаво́е мн. даўгавы́я (неадуш.), даўгавы́х (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
даўгаво́й, даўгаво́ю
м. даўгавы́м н. даўгавы́м мн. даўгавы́мі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
даўгаво́й
м. даўгавы́м н. даўгавы́м мн. даўгавы́х |
скарбніца
сядун — чалавек, які вядзе маларухомы лад жыцця, нерухавы, бяздзейны, пасіўны; дамасед
— Здаецца, вы сказалі, што я вядзьмарка, старая баба, качарга і змяя, — ці праўда гэта?
— Гэта праўда, але я гэтага не казаў.
daŭhavy — беларуская лацінка
Слова даўгавы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове даўгавязы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› даўгаве́чны (10)
(6) цугавы́ ‹
› даўгаву́сы (9)
(10) кальчугавы ‹
› даўгаву́хі (9)
(6) шуга́вы ‹
› даўгавя́зы (9)
(8) інды́гавы ‹
› даўгагры́вы (10)
(9) камлы́гавы ‹
› даўгадзе́йны (11)
(8) фо́льгавы ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.