дачынны

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова дачынны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. дачы́нная м. дачы́нны н. дачы́ннае мн. дачы́нныя
Родны каго? чаго?	ж. дачы́ннай, дачы́ннае м. дачы́ннага н. дачы́ннага мн. дачы́нных
Давальны каму? чаму?	ж. дачы́ннай м. дачы́ннаму н. дачы́ннаму мн. дачы́нным
Вінавальны каго? што?	ж. дачы́нную м. дачы́нны (неадуш.), дачы́ннага (адуш.) н. дачы́ннае мн. дачы́нныя (неадуш.), дачы́нных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. дачы́ннай, дачы́ннаю м. дачы́нным н. дачы́нным мн. дачы́ннымі
Месны у кім? у чым?	ж. дачы́ннай м. дачы́нным н. дачы́нным мн. дачы́нных

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

— Ты малака купіў?
— Не, не піў.
— Не разумею. Што ты не піў?
— Малакаку.

dačynny — беларуская лацінка

Слова дачынны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: