дзевяцярны

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова дзевяцярны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. дзевяцярна́я м. дзевяцярны́ н. дзевяцярно́е мн. дзевяцярны́я
Родны каго? чаго?	ж. дзевяцярно́й, дзевяцярно́е м. дзевяцярно́га н. дзевяцярно́га мн. дзевяцярны́х
Давальны каму? чаму?	ж. дзевяцярно́й м. дзевяцярно́му н. дзевяцярно́му мн. дзевяцярны́м
Вінавальны каго? што?	ж. дзевяцярну́ю м. дзевяцярны́ (неадуш.), дзевяцярно́га (адуш.) н. дзевяцярно́е мн. дзевяцярны́я (неадуш.), дзевяцярны́х (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. дзевяцярно́й, дзевяцярно́ю м. дзевяцярны́м н. дзевяцярны́м мн. дзевяцярны́мі
Месны у кім? у чым?	ж. дзевяцярно́й м. дзевяцярны́м н. дзевяцярны́м мн. дзевяцярны́х

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Бачыць карова, што на павеці салома.

пра нешта недасягальнае, чаго нельга атрымаць

відаць, чуваць + назоўны склон:
адсюль відаць уся наша сталіца
адгэтуль уся вёска відаць
адтуль быў відаць горад
добра відаць школа на ўзгорку
чуваць салаўіная песня
добра чуваць быў шум матора

не відаць + родны склон:
з-за гары дома не відаць