аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова блінчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
блі́нчык мн. блі́нчыкі |
| Родны каго? чаго? |
блі́нчыка мн. блі́нчыкаў |
| Давальны каму? чаму? |
блі́нчыку мн. блі́нчыкам |
| Вінавальны каго? што? |
блі́нчык мн. блі́нчыкі |
| Творны кім? чым? |
блі́нчыкам мн. блі́нчыкамі |
| Месны у кім? у чым? |
блі́нчыку мн. блі́нчыках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У чужых руках пірог вялікі.
На чужое дабро вочы гараць.
У суседа ўсё лепшае.
Хлеб даставаўся цяжка. Кінуць яго быў смяротны грэх. Абраніўшы, трэ было падняць кавалак, пацалаваць і сказаць: «Даруй, божухна». Хлеб абагаўлялі.
Уладзімір Караткевіч, «Зямля пад белымі крыламі»blinčyk — беларуская лацінка
Слова блінчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік блінчык — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове бліск + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› блінто́ваны (10)
(11) бландзі́нчык ‹
› блінцо́ўка (9)
(9) бензі́нчык ‹
› блінча́сты (9)
(10) перакі́нчык ‹
› блі́ск (5)
(10) вітамі́нчык ‹
› бліскаві́ца (10)
(10) мезані́нчык ‹
› бліскаві́чка (11)
(11) апельсі́нчык ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.