STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
драўні́нная
м. драўні́нны н. драўні́ннае мн. драўні́нныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
драўні́ннай, драўні́ннае
м. драўні́ннага н. драўні́ннага мн. драўні́нных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
драўні́ннай
м. драўні́ннаму н. драўні́ннаму мн. драўні́нным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
драўні́нную
м. драўні́нны (неадуш.), драўні́ннага (адуш.) н. драўні́ннае мн. драўні́нныя (неадуш.), драўні́нных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
драўні́ннай, драўні́ннаю
м. драўні́нным н. драўні́нным мн. драўні́ннымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
драўні́ннай
м. драўні́нным н. драўні́нным мн. драўні́нных |
скарбніца
І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.
Пасля мацоўні я люблю ўмяць дзве шаўрмы… Жартую, не хаджу я ў мацоўню.
draŭninny — беларуская лацінка
Слова драўнінны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове драўняна-валакністы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› драўні́нна-стру́жкавы (19)
(18) узго́ркава-раўні́нны ‹
› драўні́нна-хмызняко́вы (20)
(19) нізкаго́рна-раўні́нны ‹
› драўні́ннасць (12)
(17) хва́ліста-раўні́нны ‹
› драўня́на-валакні́сты (19)
(9) мяжэ́нінны ‹
› драўня́на-кампазіцы́йны (21)
(8) піяні́нны ‹
› драўня́на-ма́сны (14)
(8) імяні́нны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Браслаў