драўняна-стружкавы

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова драўняна-стружкавы
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. драўня́на-стру́жкавая м. драўня́на-стру́жкавы н. драўня́на-стру́жкавае мн. драўня́на-стру́жкавыя
Родны каго? чаго?	ж. драўня́на-стру́жкавай, драўня́на-стру́жкавае м. драўня́на-стру́жкавага н. драўня́на-стру́жкавага мн. драўня́на-стру́жкавых
Давальны каму? чаму?	ж. драўня́на-стру́жкавай м. драўня́на-стру́жкаваму н. драўня́на-стру́жкаваму мн. драўня́на-стру́жкавым
Вінавальны каго? што?	ж. драўня́на-стру́жкавую м. драўня́на-стру́жкавы (неадуш.), драўня́на-стру́жкавага (адуш.) н. драўня́на-стру́жкавае мн. драўня́на-стру́жкавыя (неадуш.), драўня́на-стру́жкавых (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. драўня́на-стру́жкавай, драўня́на-стру́жкаваю м. драўня́на-стру́жкавым н. драўня́на-стру́жкавым мн. драўня́на-стру́жкавымі
Месны у кім? у чым?	ж. драўня́на-стру́жкавай м. драўня́на-стру́жкавым н. драўня́на-стру́жкавым мн. драўня́на-стру́жкавых

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Тры грошы не варты.

гэты ваш старнік

Бачыла парачку, яны былі на прабежцы, трымаліся за рукі — і гэта дало мне надзею, што аднойчы я сустрэну каго-небудзь, з кім мы зможам разам такія парачкі ненавідзець.

draŭniana-stružkavy — беларуская лацінка

Слова драўняна-стружкавы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: