STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
дрыгвяна́я
м. дрыгвяны́ н. дрыгвяно́е мн. дрыгвяны́я |
| Родны каго? чаго? |
ж.
дрыгвяно́й, дрыгвяно́е
м. дрыгвяно́га н. дрыгвяно́га мн. дрыгвяны́х |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
дрыгвяно́й
м. дрыгвяно́му н. дрыгвяно́му мн. дрыгвяны́м |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
дрыгвяну́ю
м. дрыгвяны́ (неадуш.) н. дрыгвяно́е мн. дрыгвяны́я (неадуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
дрыгвяно́й, дрыгвяно́ю
м. дрыгвяны́м н. дрыгвяны́м мн. дрыгвяны́мі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
дрыгвяно́й
м. дрыгвяны́м н. дрыгвяны́м мн. дрыгвяны́х |
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
дрыгвя́ная
м. дрыгвя́ны н. дрыгвя́нае мн. дрыгвя́ныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
дрыгвя́най, дрыгвя́нае
м. дрыгвя́нага н. дрыгвя́нага мн. дрыгвя́ных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
дрыгвя́най
м. дрыгвя́наму н. дрыгвя́наму мн. дрыгвя́ным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
дрыгвя́ную
м. дрыгвя́ны н. дрыгвя́нае мн. дрыгвя́ныя (неадуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
дрыгвя́най, дрыгвя́наю
м. дрыгвя́ным н. дрыгвя́ным мн. дрыгвя́нымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
дрыгвя́най
м. дрыгвя́ным н. дрыгвя́ным мн. дрыгвя́ных |
скарбніца
І хітры ліс у пастку трапляе.
Дару крэм, каб маладая дазваляла мжм.
Дару дражэ, каб маладая дазваляла жмж.
dryhviany — беларуская лацінка
Слова дрыгвяны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове дрыглівы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дрыгвя́нік (9)
(7) травяны́ ‹
› дрыгвяні́ста (11)
(18) прыруча́йна-травяны́ ‹
› дрыгвяні́сты (11)
(17) вітамі́нна-травяны́ ‹
› дрыглі́васць (11)
(7) барвя́ны ‹
› дрыглі́вы (8)
(7) чарвя́ны ‹
› дры́гнуць (8)
(7) чарвяны́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
