STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніце| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
дрыго́тная
м. дрыго́тны н. дрыго́тнае мн. дрыго́тныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
дрыго́тнай, дрыго́тнае
м. дрыго́тнага н. дрыго́тнага мн. дрыго́тных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
дрыго́тнай
м. дрыго́тнаму н. дрыго́тнаму мн. дрыго́тным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
дрыго́тную
м. дрыго́тны (неадуш.), дрыго́тнага (адуш.) н. дрыго́тнае мн. дрыго́тныя (неадуш.), дрыго́тных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
дрыго́тнай, дрыго́тнаю
м. дрыго́тным н. дрыго́тным мн. дрыго́тнымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
дрыго́тнай
м. дрыго́тным н. дрыго́тным мн. дрыго́тных |
скарбніца
пусціць жабу ў ваду
‘сказаць абы-што, недарэчнасць’
— Мілая, я ўсё зразумеў, вярніся да мяне, калі ласка!
— І што ты зразумеў?
— Што акрамя цябе я анікому не патрэбны!
dryhotny — беларуская лацінка
Слова дрыготны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове дрыгучы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дрыго́тліва (10)
(15) супрацьцынго́тны ‹
› дрыго́тлівы (10)
(7) шуго́тны ‹
› дрыго́тна (8)
(8) даўго́тны ‹
› дрыгу́чы (7)
(9) скрыго́тны ‹
› дрыжа́ка (7)
(7) льго́тны ‹
› дрыжа́льны (9)
(9) вальго́тны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
