дрэварытны

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова дрэварытны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. дрэвары́тная м. дрэвары́тны н. дрэвары́тнае мн. дрэвары́тныя
Родны каго? чаго?	ж. дрэвары́тнай, дрэвары́тнае м. дрэвары́тнага н. дрэвары́тнага мн. дрэвары́тных
Давальны каму? чаму?	ж. дрэвары́тнай м. дрэвары́тнаму н. дрэвары́тнаму мн. дрэвары́тным
Вінавальны каго? што?	ж. дрэвары́тную м. дрэвары́тны (неадуш.), дрэвары́тнага (адуш.) н. дрэвары́тнае мн. дрэвары́тныя (неадуш.), дрэвары́тных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. дрэвары́тнай, дрэвары́тнаю м. дрэвары́тным н. дрэвары́тным мн. дрэвары́тнымі
Месны у кім? у чым?	ж. дрэвары́тнай м. дрэвары́тным н. дрэвары́тным мн. дрэвары́тных

склон

адзіночны лік
ж. — жаночы род
м. — мужчынскі род
н. — ніякі род
множны лік

Назоўны
хто? што?

ж. дрэвары́тная
м. дрэвары́тны
н. дрэвары́тнае

мн. дрэвары́тныя

Родны
каго? чаго?

ж. дрэвары́тнай, дрэвары́тнае
м. дрэвары́тнага
н. дрэвары́тнага

мн. дрэвары́тных

Давальны
каму? чаму?

ж. дрэвары́тнай
м. дрэвары́тнаму
н. дрэвары́тнаму

мн. дрэвары́тным

Вінавальны
каго? што?

ж. дрэвары́тную
м. дрэвары́тны (неадуш.), дрэвары́тнага (адуш.)
н. дрэвары́тнае

мн. дрэвары́тныя (неадуш.), дрэвары́тных (адуш.)

Творны
кім? чым?

ж. дрэвары́тнай, дрэвары́тнаю
м. дрэвары́тным
н. дрэвары́тным

мн. дрэвары́тнымі

Месны
у кім? у чым?

ж. дрэвары́тнай
м. дрэвары́тным
н. дрэвары́тным

мн. дрэвары́тных

скарбніца

Бачыць карова, што на павеці салома.

пра нешта недасягальнае, чаго нельга атрымаць

Слова дрэварытны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).