аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова блынданніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
блы́нданніца мн. блы́нданніцы |
| Родны каго? чаго? |
блы́нданніцы мн. блы́нданніц |
| Давальны каму? чаму? |
блы́нданніцы мн. блы́нданніцам |
| Вінавальны каго? што? |
блы́нданніцу мн. блы́нданніц |
| Творны кім? чым? |
блы́нданніцай, блы́нданніцаю мн. блы́нданніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
блы́нданніцы мн. блы́нданніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Дактары кажуць, што першыя гадзіны сну самыя важныя. Асабліва першыя 10.
blyndannica — беларуская лацінка
Слова блынданніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік блынданніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове блытанасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Блу́мс (5)
(7) да́нніца ‹
› блы́нданне (9)
(12) выклада́нніца ‹
› блы́нданнік (10)
(10) лы́нданніца ‹
› блы́ндаць (8)
(11) шлы́нданніца ‹
› блы́тана (7)
(11) бры́нданніца ‹
› блы́танасць (10)
(11) швэ́нданніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.