абхутванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова абхутванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	абху́тванне мн. абху́тванні
Родны каго? чаго?	абху́твання мн. абху́тванняў
Давальны каму? чаму?	абху́тванню мн. абху́тванням
Вінавальны каго? што?	абху́тванне мн. абху́тванні
Творны кім? чым?	абху́тваннем мн. абху́тваннямі
Месны у кім? у чым?	абху́тванні мн. абху́тваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Бляха. Спажывайце кантэнт на беларускай, польскай, расейскай, ангельскай, украінскай ці якую там вы яшчэ ведаеце. Цікавы кантэнт, варты спажывання — спажывайце. За*бала гэтае ныццё.

залатыя твіты твітара

abchutvannie — беларуская лацінка

Слова абхутванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: