аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
дысану́ючая
м. дысану́ючы н. дысану́ючае мн. дысану́ючыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
дысану́ючай, дысану́ючае
м. дысану́ючага н. дысану́ючага мн. дысану́ючых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
дысану́ючай
м. дысану́ючаму н. дысану́ючаму мн. дысану́ючым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
дысану́ючую
м. дысану́ючы (неадуш.), дысану́ючага (адуш.) н. дысану́ючае мн. дысану́ючыя (неадуш.), дысану́ючых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
дысану́ючай, дысану́ючаю
м. дысану́ючым н. дысану́ючым мн. дысану́ючымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
дысану́ючай
м. дысану́ючым н. дысану́ючым мн. дысану́ючых |
скарбніца
Не хваліся травою, а хваліся сенам.
Не хвалі каня трэцяга дня, а хвалі трэцяга году.
Вельмі крута, што я вырашыў усяго дабіцца сам. Шкада, што не дабіўся.
dysanujučy — беларуская лацінка
Слова дысануючы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове дысацыіраваны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дысана́нсны (10)
(7) пану́ючы ‹
› дысана́нтны (10)
(7) пану́ючы ‹
› дысані́раваць (12)
(7) пану́ючы ‹
› дысасэ́мблер (11)
(9) даміну́ючы ‹
› дысацыіраваны (13)
(9) даміну́ючы ‹
› дысацыіраваны (13)
(9) даміну́ючы ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
перад і трэба паставіць коску або працяжнік, праўда ж?