STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова бляхарня
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
бляха́рня мн. бляха́рні |
| Родны каго? чаго? |
бляха́рні мн. бляха́рань, бляха́рняў |
| Давальны каму? чаму? |
бляха́рні мн. бляха́рням |
| Вінавальны каго? што? |
бляха́рню мн. бляха́рні |
| Творны кім? чым? |
бляха́рняй, бляха́рняю мн. бляха́рнямі |
| Месны у кім? у чым? |
бляха́рні мн. бляха́рнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
кадук яго ведае — нічога невядома (пра каго‑, што‑н.)
кадук з ім = хай, няхай будзе так
Патолагаанатам памёр, але ўсё роўна паехаў на працу.
bliacharnia — беларуская лацінка
Слова бляхарня (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік бляхарня — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове бляшаначка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› бля́ха (5)
(14) ільномалата́рня ‹
› бляха́р (6)
(8) ганта́рня ‹
› бляха́рны (8)
(8) ліхта́рня ‹
› бляха́рскі (9)
(9) малача́рня ‹
› бляцкі (6)
(8) ганча́рня ‹
› бляша́начка (10)
(7) аўча́рня ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).