Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

дэкласаваны, -ая, -ае.
Які страціў сувязь са сваім класам, не прымкнуў да другога класа і не прымае ўдзелу ў грамадска карыснай працы. Дэкласаваны элемент.
[Ад фр. déclassé.]

❌

дэкласаваны

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова дэкласаваны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. дэкласава́ная м. дэкласава́ны н. дэкласава́нае мн. дэкласава́ныя
Родны каго? чаго?	ж. дэкласава́най, дэкласава́нае м. дэкласава́нага н. дэкласава́нага мн. дэкласава́ных
Давальны каму? чаму?	ж. дэкласава́най м. дэкласава́наму н. дэкласава́наму мн. дэкласава́ным
Вінавальны каго? што?	ж. дэкласава́ную м. дэкласава́ны (неадуш.), дэкласава́нага (адуш.) н. дэкласава́нае мн. дэкласава́ныя (неадуш.), дэкласава́ных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. дэкласава́най, дэкласава́наю м. дэкласава́ным н. дэкласава́ным мн. дэкласава́нымі
Месны у кім? у чым?	ж. дэкласава́най м. дэкласава́ным н. дэкласава́ным мн. дэкласава́ных

скарбніца

Бачыць карова, што на павеці салома.

пра нешта недасягальнае, чаго нельга атрымаць

Слова дэкласаваны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).