STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
дэкрэ́тавая
м. дэкрэ́тавы н. дэкрэ́тавае мн. дэкрэ́тавыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
дэкрэ́тавай, дэкрэ́тавае
м. дэкрэ́тавага н. дэкрэ́тавага мн. дэкрэ́тавых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
дэкрэ́тавай
м. дэкрэ́таваму н. дэкрэ́таваму мн. дэкрэ́тавым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
дэкрэ́тавую
м. дэкрэ́тавы (неадуш.), дэкрэ́тавага (адуш.) н. дэкрэ́тавае мн. дэкрэ́тавыя (неадуш.), дэкрэ́тавых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
дэкрэ́тавай, дэкрэ́таваю
м. дэкрэ́тавым н. дэкрэ́тавым мн. дэкрэ́тавымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
дэкрэ́тавай
м. дэкрэ́тавым н. дэкрэ́тавым мн. дэкрэ́тавых |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
Бачыў сёння былую з нейкім гандонам у кнігарні. Сука, я абавязкова навучуся чытаць.
dekretavy — беларуская лацінка
Слова дэкрэтавы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове дэкрэтны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дэкрэтава́цца (12)
(10) шматмэ́тавы ‹
› дэкрэтава́ць (11)
(8) нямэ́тавы ‹
› дэкрэтава́ць (11)
(10) цыгарэ́тавы ‹
› дэкрэ́тніца (10)
(9) шаўрэ́тавы ‹
› дэкрэ́тны (8)
(9) біўрэтавы ‹
› дэкстракарды́я (13)
(12) спермацэ́тавы ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
