аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
жаўтава́тая
м. жаўтава́ты н. жаўтава́тае мн. жаўтава́тыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
жаўтава́тай, жаўтава́тае
м. жаўтава́тага н. жаўтава́тага мн. жаўтава́тых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
жаўтава́тай
м. жаўтава́таму н. жаўтава́таму мн. жаўтава́тым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
жаўтава́тую
м. жаўтава́ты (неадуш.), жаўтава́тага (адуш.) н. жаўтава́тае мн. жаўтава́тыя (неадуш.), жаўтава́тых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
жаўтава́тай, жаўтава́таю
м. жаўтава́тым н. жаўтава́тым мн. жаўтава́тымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
жаўтава́тай
м. жаўтава́тым н. жаўтава́тым мн. жаўтава́тых |
скарбніца
ветрам гандляваць / вераб'ям фігі даваць (дулі паказваць)
бяздзейна назіраць, лайдачыць— Добры дзень! Хачу паспець заказаць у вас столік.
— Добры дзень! Паспець да чаго?
— Да спаткання.
— Да спаткання.
žaŭtavaty — беларуская лацінка
Слова жаўтаваты (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове жаўтаваценькі + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› жаўтава́та-чырво́ны (17)
(10) таўстава́ты ‹
› жаўтава́та-шэ́ры (14)
(10) хлюстава́ты ‹
› жаўтава́тасць (12)
(9) крутава́ты ‹
› жаўтава́ценькі (13)
(20) зеленава́та-жаўтава́ты ‹
› жаўтаве́рхі (10)
(10) шляхтава́ты ‹
› жаўтаві́ца (9)
(9) ніштава́ты ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.