STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
засмучо́ная
м. засмучо́ны н. засмучо́нае мн. засмучо́ныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
засмучо́най, засмучо́нае
м. засмучо́нага н. засмучо́нага мн. засмучо́ных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
засмучо́най
м. засмучо́наму н. засмучо́наму мн. засмучо́ным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
засмучо́ную
м. засмучо́ны (неадуш.), засмучо́нага (адуш.) н. засмучо́нае мн. засмучо́ныя (неадуш.), засмучо́ных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
засмучо́най, засмучо́наю
м. засмучо́ным н. засмучо́ным мн. засмучо́нымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
засмучо́най
м. засмучо́ным н. засмучо́ным мн. засмучо́ных |
скарбніца
на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)
— У каго гэта ты ўчора начавала?
— У знаёмага.
— І калі вы пазнаёміліся?
— Пазаўчора.
zasmučony — беларуская лацінка
Слова засмучоны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове засмылелы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› засму́чваць (10)
(10) ілжэвучо́ны ‹
› засмучо́на (9)
(8) узмучо́ны ‹
› засмучо́насць (12)
(8) узмучо́ны ‹
› засмучэ́нне (10)
(8) заручо́ны ‹
› засмы́кацца (10)
(8) заручо́ны ‹
› засмыле́лы (9)
(7) кручо́ны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
