STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніце| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
здзічэ́лая
м. здзічэ́лы н. здзічэ́лае мн. здзічэ́лыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
здзічэ́лай, здзічэ́лае
м. здзічэ́лага н. здзічэ́лага мн. здзічэ́лых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
здзічэ́лай
м. здзічэ́ламу н. здзічэ́ламу мн. здзічэ́лым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
здзічэ́лую
м. здзічэ́лы (неадуш.), здзічэ́лага (адуш.) н. здзічэ́лае мн. здзічэ́лыя (неадуш.), здзічэ́лых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
здзічэ́лай, здзічэ́лаю
м. здзічэ́лым н. здзічэ́лым мн. здзічэ́лымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
здзічэ́лай
м. здзічэ́лым н. здзічэ́лым мн. здзічэ́лых |
скарбніца
кеміць — разумець, разбірацца, цяміць
цяміць — разумець сэнс падзей, гаворкі і пад.; разбірацца, кеміць
шалопаць — кумекаць, цяміць, разумець
Чалавек жыве, пакуль ён чагосьці хоча.
zdzičely — беларуская лацінка
Слова здзічэлы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове здзьмуты + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› здзіцяне́ць (10)
(8) адзічэ́лы ‹
› здзічэ́ла (8)
(9) задзічэ́лы ‹
› здзічэ́ласць (11)
(9) падзічэ́лы ‹
› здзічэ́нне (9)
(11) паўздзічэ́лы ‹
› здзічэ́нства (11)
(13) напаўздзічэ́лы ‹
› здзічэ́ць (8)
(8) удзічэ́лы ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
