STARNIK

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

здубянелы, -ая, -ае.
размоўнае слова Які страціў рухомасць, адчувальнасць ад холаду (пра цела, часткі цела). Вось і сапёры. Адны з іх скончылі сваю працу і грэюць цяпер здубянелыя рукі і ногі. ← Віталі Вольскі. // Зацвярдзелы, злубянелы (пра адзенне). Соня пакінула на сябе здубянелы ад сырасці плашч. ← Мікола Гроднеў. Дзядзька памалу закасаў заскарузла-здубянелую зрэбную калашыну, агаліў рану. ← Алесь Ставер.

❌

мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

канцэпт

здубянелы

гэта

прыметнік
якасны

праскланяць слова здубянелы
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. здубяне́лая м. здубяне́лы н. здубяне́лае мн. здубяне́лыя
Родны каго? чаго?	ж. здубяне́лай, здубяне́лае м. здубяне́лага н. здубяне́лага мн. здубяне́лых
Давальны каму? чаму?	ж. здубяне́лай м. здубяне́ламу н. здубяне́ламу мн. здубяне́лым
Вінавальны каго? што?	ж. здубяне́лую м. здубяне́лы (неадуш.), здубяне́лага (адуш.) н. здубяне́лае мн. здубяне́лыя (неадуш.), здубяне́лых (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. здубяне́лай, здубяне́лаю м. здубяне́лым н. здубяне́лым мн. здубяне́лымі
Месны у кім? у чым?	ж. здубяне́лай м. здубяне́лым н. здубяне́лым мн. здубяне́лых

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

ні да танца, ні да ружанца

пра няўмелага, ні на што не здатнага чалавека

правільна: бульбу спярша памыць, потым пачысціць, потым памыць яшчэ раз
і трэба мець калекцыю днушак: для сырога мяса, для хлеба, для гародніны-садавіны і г. д.

што вачамі лыпаем?

zdubianiely — беларуская лацінка

Слова здубянелы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: