STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніцепрыметнік
адносны
праскланяць слова змазачна-ахаладжальны
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
зма́зачна-ахаладжа́льная
м. зма́зачна-ахаладжа́льны н. зма́зачна-ахаладжа́льнае мн. зма́зачна-ахаладжа́льныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
зма́зачна-ахаладжа́льнай, зма́зачна-ахаладжа́льнае
м. зма́зачна-ахаладжа́льнага н. зма́зачна-ахаладжа́льнага мн. зма́зачна-ахаладжа́льных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
зма́зачна-ахаладжа́льнай
м. зма́зачна-ахаладжа́льнаму н. зма́зачна-ахаладжа́льнаму мн. зма́зачна-ахаладжа́льным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
зма́зачна-ахаладжа́льную
м. зма́зачна-ахаладжа́льны (неадуш.), зма́зачна-ахаладжа́льнага (адуш.) н. зма́зачна-ахаладжа́льнае мн. зма́зачна-ахаладжа́льныя (неадуш.), зма́зачна-ахаладжа́льных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
зма́зачна-ахаладжа́льнай, зма́зачна-ахаладжа́льнаю
м. зма́зачна-ахаладжа́льным н. зма́зачна-ахаладжа́льным мн. зма́зачна-ахаладжа́льнымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
зма́зачна-ахаладжа́льнай
м. зма́зачна-ахаладжа́льным н. зма́зачна-ахаладжа́льным мн. зма́зачна-ахаладжа́льных |
скарбніца
Хто па гарэлку часта ходзіць, той сам сабе шкодзіць.
Хто п'е, той доўга не жыве.
Вада жывіць, а гарэлка губіць.
Вельмі складана знайсці працу мары, калі твая мара — не працаваць.
zmazačna-achaladžaĺny — беларуская лацінка
Слова змазачна-ахаладжальны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове змазачна-ахалоджвальны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зма́заны (7)
(12) амаладжа́льны ‹
› зма́зацца (8)
(12) ахаладжа́льны ‹
› зма́заць (7)
(23) рэдукцы́йна-ахаладжа́льны ‹
› зма́зачна-ахало́джвальны (22)
(16) водаахаладжа́льны ‹
› зма́зачнае (9)
(19) паветраахаладжа́льны ‹
› зма́зачны (8)
(14) прахаладжа́льны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).