аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
змаршчэ́лая
м. змаршчэ́лы н. змаршчэ́лае мн. змаршчэ́лыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
змаршчэ́лай, змаршчэ́лае
м. змаршчэ́лага н. змаршчэ́лага мн. змаршчэ́лых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
змаршчэ́лай
м. змаршчэ́ламу н. змаршчэ́ламу мн. змаршчэ́лым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
змаршчэ́лую
м. змаршчэ́лы (неадуш.), змаршчэ́лага (адуш.) н. змаршчэ́лае мн. змаршчэ́лыя (неадуш.), змаршчэ́лых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
змаршчэ́лай, змаршчэ́лаю
м. змаршчэ́лым н. змаршчэ́лым мн. змаршчэ́лымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
змаршчэ́лай
м. змаршчэ́лым н. змаршчэ́лым мн. змаршчэ́лых |
скарбніца
— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!
zmarščely — беларуская лацінка
Слова змаршчэлы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове зматаны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› змаршчы́нены (11)
(9) сплытчэ́лы ‹
› змаршчы́нець (11)
(9) здзіўчэлы ‹
› змаршчы́ніць (11)
(8) знішчэ́лы ‹
› змаршчэ́нне (10)
(10) абмужычэ́лы ‹
› змарыгу́ліць (11)
(9) змужычэ́лы ‹
› змарынава́ць (11)
(10) абмяльчэ́лы ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.