STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
зыркава́тая
м. зыркава́ты н. зыркава́тае мн. зыркава́тыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
зыркава́тай, зыркава́тае
м. зыркава́тага н. зыркава́тага мн. зыркава́тых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
зыркава́тай
м. зыркава́таму н. зыркава́таму мн. зыркава́тым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
зыркава́тую
м. зыркава́ты (неадуш.), зыркава́тага (адуш.) н. зыркава́тае мн. зыркава́тыя (неадуш.), зыркава́тых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
зыркава́тай, зыркава́таю
м. зыркава́тым н. зыркава́тым мн. зыркава́тымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
зыркава́тай
м. зыркава́тым н. зыркава́тым мн. зыркава́тых |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
Скажыце Дональду, што вялікім можа быць толькі Княства Літоўскае.
zyrkavaty — беларуская лацінка
Слова зыркаваты (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове зыркавокі + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зыра́нскі (8)
(12) паўдуркава́ты ‹
› зы́рк (4)
(12) прыдуркава́ты ‹
› зы́рка (5)
(12) прыду́ркаваты ‹
› зыркаво́ка (9)
(11) пузыркава́ты ‹
› зыркаво́кі (9)
(12) люстэркаваты ‹
› зы́рканне (8)
(10) дзюркава́ты ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
