ізаамілавы

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова ізаамілавы
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. ізаамі́лавая м. ізаамі́лавы н. ізаамі́лавае мн. ізаамі́лавыя
Родны каго? чаго?	ж. ізаамі́лавай, ізаамі́лавае м. ізаамі́лавага н. ізаамі́лавага мн. ізаамі́лавых
Давальны каму? чаму?	ж. ізаамі́лавай м. ізаамі́лаваму н. ізаамі́лаваму мн. ізаамі́лавым
Вінавальны каго? што?	ж. ізаамі́лавую м. ізаамі́лавы (неадуш.), ізаамі́лавага (адуш.) н. ізаамі́лавае мн. ізаамі́лавыя (неадуш.), ізаамі́лавых (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. ізаамі́лавай, ізаамі́лаваю м. ізаамі́лавым н. ізаамі́лавым мн. ізаамі́лавымі
Месны у кім? у чым?	ж. ізаамі́лавай м. ізаамі́лавым н. ізаамі́лавым мн. ізаамі́лавых

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Я не я і хата не мая.
А мне да таго ні спераду, ні ззаду.
Гэта мне ані баліць, ані свярбіць.

відаць, чуваць + назоўны склон:
адсюль відаць уся наша сталіца
адгэтуль уся вёска відаць
адтуль быў відаць горад
добра відаць школа на ўзгорку
чуваць салаўіная песня
добра чуваць быў шум матора

не відаць + родны склон:
з-за гары дома не відаць