Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

бронь¹ і (радзей) броня, -і, жаночы род
Замацаванне якой-н. асобы або прадмета за кім-, чым-н., якое робіць іх недатыкальнымі для іншых, а таксама дакумент на такое замацаванне. У Паўла і Васі .. была бронь, аднак хлопцы вырашылі ісці на фронт. ← Янка Брыль. [Ермаліцкі] падаў на подпіс бронь на зарплату. ← Янка Скрыган. Леў Раманавіч раптам адчуў, што.. хавацца далей за паперкай-бронню непрыстойна і нават злачынна. ← Алесь Асіпенка.
бронь²,
У выразе: бронь божа — тое, што і барані божа (гл. бог).

❌

бронь

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова бронь
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	бро́нь мн. —
Родны каго? чаго?	бро́ні мн. —
Давальны каму? чаму?	бро́ні мн. —
Вінавальны каго? што?	бро́нь мн. —
Творны кім? чым?	бро́нню мн. —
Месны у кім? у чым?	бро́ні мн. —
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Пахваліць жоначку не грэх.
напр.: мая жоначка божая пчолачка

(хаця вам любы коўч скажа, што хваліць трэба ўчынкі, а не чалавека)

У 1700 годзе Расія ўвяла юліянскі каляндар, якому на той момант было 1746 гадоў.

Рэч Паспалітая ў 1582 годзе перайшла на грыгарыянскі каляндар, як толькі ён з’явіўся.

Слова бронь (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік бронь — у родным, давальным, творным і месным склоне

бронь

Навігатар

Мемчыкі