аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова бруенне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
бруе́нне мн. бруе́нні |
| Родны каго? чаго? |
бруе́ння мн. бруе́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
бруе́нню мн. бруе́нням |
| Вінавальны каго? што? |
бруе́нне мн. бруе́нні |
| Творны кім? чым? |
бруе́ннем мн. бруе́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
бруе́нні мн. бруе́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Родная зямелька — як зморанаму пасцелька.
— Дарагая, ты дзе?
— Еду ў заторы…
— Што, доўгі затор?
— Не ведаю. Я першая еду.
brujennie — беларуская лацінка
Слова бруенне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік бруенне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове бружлет + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› бру́дны (6)
(11) прыўнясе́нне ‹
› брудо́та (7)
(9) вынясе́нне ‹
› брудэрга́уз (10)
(10) прынясе́нне ‹
› бружле́т (7)
(9) рабаце́нне ‹
› бружме́левы (10)
(11) шкрабаце́нне ‹
› бружме́левыя (11)
(9) любаце́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Хацелі б тут жыць?