аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
бруі́ць — дзеяслоў брукава́льнік — назоўнік
канцэпт

брук

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова брук
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 бру́к

мн.  бру́кі
Родны
каго? чаго?		 бру́ку

мн.  бру́каў
Давальны
каму? чаму?		 бру́ку

мн.  бру́кам
Вінавальны
каго? што?		 бру́к

мн.  бру́кі
Творны
кім? чым?		 бру́кам

мн.  бру́камі
Месны
у кім? у чым?		 бру́ку

мн.  бру́ках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Я не я і хата не мая.
А мне да таго ні спераду, ні ззаду.
Гэта мне ані баліць, ані свярбіць.


«Калісьці ангельскую выкладаў, цяпер чыпсы».


bruk — беларуская лацінка

Слова брук (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік брук — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове брукавальнік + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› бруі́сты (7)

(7) цяльпу́к ‹

› бруі́цца (7)

(7) цяльпу́к ‹

› бруі́ць (6)

(8) тэхнару́к ‹

› брукава́льнік (12)

(7) І́нсбрук ‹

› брукава́льны (11)

(6) сябру́к ‹

› брукава́нка (10)

(4) гру́к ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

брук