аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова абшукванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абшу́кванне мн. абшу́кванні |
| Родны каго? чаго? |
абшу́квання мн. абшу́кванняў |
| Давальны каму? чаму? |
абшу́кванню мн. абшу́кванням |
| Вінавальны каго? што? |
абшу́кванне мн. абшу́кванні |
| Творны кім? чым? |
абшу́кваннем мн. абшу́кваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
абшу́кванні мн. абшу́кваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Тады слова — серабро, калі справа — золата.
канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж
abšukvannie — беларуская лацінка
Слова абшукванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абшукванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абшчалочванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абшука́ны (8)
(9) ашу́кванне ‹
› абшука́цца (9)
(10) дашу́кванне ‹
› абшука́ць (8)
(12) перашу́кванне ‹
› абшу́квацца (10)
(10) адшу́кванне ‹
› абшу́кваць (9)
(11) падшу́кванне ‹
› абшурпа́ціцца (12)
(11) расшу́кванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Сцяг маёй дзяржавы.